เสียงที่คงจะอยู่ในใจตลอดไป
ต่อให้สมองถูกทำลาย ก็ยังคงจำได้อยู่ในใจ

(และแม้ต่อให้ หัวใจบุบสลายไป ก็ยังคง ระลึกถึงได้  
      เ พราะ..
  เสียงนั้น ดังเข้าไปลึก จนถึงจิตวิญญาณ)

....

บนรถเข็น คันนั้น ผู้หญิงคนหนึ่งคนนั้น
แววตาคู่นั้น ที่ไม่รู้ว่าเก็บความสุขอยู่ตรงไหน ? 
ความสุข ยังมีพื้นที่บรรจุอยู่ในแววตาคู่นั้นรึเปล่า

เสียงที่แทบไม่มีจะเปล่ง ลมหายใจที่แทบไม่มีจะพูดออกมา
สายอาหารยังคงต่ออยู่ที่จมูก
คำพูดซ้ำๆ ที่เปล่งออกมาแบบไม่มีความหมายอะไรนอกจากความกังวล

แต่แล้ว...

เมื่อเรา  "ขอ"  ผู้หญิงคนหนึ่งคนนั้น
ว่าร้องเพลง ให้ฟังหน่อย...


ร้องให้ฟังหน่อยได้ไหม  วันนี้ เป็นวันสำคัญ

....


แม่จำได้ไหม วันนี้วันอะไร
จำได้รึเปล่า 30 มีนา วันอะไร?

จำได้รึเปล่าปีนี้ KPอายุเท่าไหร่แล้ว
อะไรนะ 26 หรือ 27นะ? 27ไม่เอานะ ยังไม่อยากแก่ เอาแค่ 26 ก็พอ

แม่ร้องเพลงให้ฟังหน่อยได้ไหม
แม่ร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ได้รึเปล่า?

นะ ร้องให้KPฟังหน่อยนะ KPอยากฟัง นะ
นะ .. เอ้า.. แฮปปี้.. เบิ...

.....

(Intro by her gentle eyes ..)

                            H P B D    T   Y      ♫

                            H P B D    T   Y    ♫


                     H P B D     . . .    H P B D  ♫

                      H   P   B   D         T    Y    ♫

(sweet T_Tsss  after sweetest song)

----------------------------------------------------------------------------------------

(ป.ล.)
^^ ยินดีต้อนรับกลับมาถึงของพี่ชาย รักพี่ชายเสมอนะ
^^ พี่สาวที่ดีที่สุด ขอบคุณมากที่คอยดูแลหลายๆ อย่างมาตลอด
^^ คนรักที่ดีที่สุด เท่าที่เคยมีมา ที่คอยเป็นกัลยาณมิตรและกำลังใจอย่างต่อเนื่องยาวนาน
^^ คนพิเศษที่ทำให้ เรามั่นใจขึ้นที่จะมีชีวิตอยู่ต่อ... เรื่อยเรื่อย
แม้เราจะพบกันในความเศร้าซะส่วนมาก ก็ตาม  แต่นั่นก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง
^^เพื่อนที่อยู่บนสวรรค์ไปแล้ว ขอบคุณที่ให้ของขวัญวันรับปริญญา
และชีวิตในรั้วมหาลัยที่เติมเต็มหลายๆอย่าง